Strefa Rodzica

Wirtualny Spacer po Naszym Przedszkolu 

O Naszej Patronce

Życiorys

Jadwiga Andegaweńska, urodzona między 3 października 1371 roku, a 18 lutego roku 1374 w Budzie, jako najmłodsza córka Ludwika Węgierskiego i Elżbiety Bośniaczki.W dokumentach z epoki, imię Jadwigi zapisywano jako Adviga, Hedviga (Heduiga), Hedvigis (Hedwigis, Heduigis) lub Hedwig. Od dziecka przygotowywana była do pełnienia roli króla. Starannie wykształcona, ceniła nauki, sztukę i literaturę. W 1378 roku zaręczono ją z ośmioletnim Wilhelmem Habsburskim. Sześć lat później, na zjeździe radomskim została obrana królem Polski i 16 października tego samego roku arybiskup gnieźnieński Bodzanta koronował Jadwigę w Krakowie. Kandydaturę Wilhelma Habsburga na męża Jadwigi usilnie popierał Władysław Opolczyk, który nawet opanował 24 sierpnia 1385 roku zamek wawelski, przygotowując dopełnienie ceremonii małżeństwa. Według Jana Długosza zrozpaczona młoda królowa toporem próbowała wyrąbać sobie drogę do swego ukochanego. Ostatecznie jednak Jadwiga pod wpływem perswazji, a może legendarnego widzenia w kaplicy wawelskiej (patrz anegdoty), zgodziła się zostać żoną Władysława Jagiełły. Przybył on do Krakowa, gdzie 15 lutego 1386 roku przyjął chrzest. 18 lutego Jadwiga i Jagiełło uroczyście zawarli związek małżeński w katedrze na Wawelu. Władysław Jagiełło wybrany i koronowany król miał w swoim ręku pełnię władzy, ale ponieważ dziedziczką tronu polskiego była Jadwiga to czasami musieli sobie nawzajem potwierdzać najważniejsze akty państwowe. W początkowym okresie współrządów Jadwiga była jeszcze dzieckiem, więc jej udział w polityce był jedynie symboliczny. W 1387 roku stanęła na czele wyprawy na Ruś Halicką, w celu rewindykacji tego terenu do Polski. Z czasem podejmowała się coraz częściej zadań politycznych:  podjęła korespondencję z Krzyżakami, doprowadziła do zgody między Władysławem Jagiełłą, a jego stryjecznym bratem Witoldem, odegrała doniosłą rolę w pertraktacjach ze swoim szwagrem – Zygmuntem Luksemburskim. Jadwiga miała własny dwór i kancelarię niezależną od króla. Prowadziła bogate życie dworskie. Chętnie otaczała się uczonymi, prowadząc wykwintne konwersacje, utrzymywała muzyków, ale też często jeździła konno i polowała. Przyjmowała liczne delegacje zagranicznych dostojników i dyplomatów. Przyczyniła się także, z pomocą Jagiełły, do restauracji podupadającego Uniwersytetu Jagiellońskiego, oddając na ten cel wszystkie swoje klejnoty i kosztowności. Zasłynęła również jako fundatorka wielu kościołów, ołtarzy oraz kolegium psałterzystów przy Katedrze na królewskim zamku, Wawelu. Sama była posiadaczką spisanego specjalnie dla niej „Psałterza Floriańskiego”, który jest jednym z pierwszych znanych zabytków piśmiennictwa polskiego. 22 VI 1399 roku urodziło się jedyne dziecko Jadwigi i Jagiełły, Elżbieta Bonifacja. Dziewczynka zmarła 13 VII 1399 r. Próby ukrycia tego faktu przed Jadwigą zakończyły się niepowodzeniem. Królowa Jadwiga zmarła 17 VII 1399 r. w godzinach popołudniowych na gorączkę połogową. Miała wówczas zaledwie dwadzieścia pięć lat, a mimo to zapisała się w historii Polski jako dobra władczyni. Choć dopiero w roku 1986 została beatyfikowana, a w 1997 ogłoszona przez papieża Jana Pawła II świętą, jej osoba już przez jej współczesnych otaczana była szczególną czcią.


Źródła:

www.pl.wikipedia.org/wiki/Jadwiga_Andegawe%C5%84ska

www.edukacja.gazeta.pl/edukacja/1,124766,6713823,Krolowa_Jadwiga_Andegawenska.html

www.polona.pl/dlibra/collectiondescription2?dirids=32